Lösemiler (kan kanserleri),
" Lösemiler (kan kanserleri), çocukluk çağı kanserleri arasında, %25-30 sıklıkla görülmesiyle ülkemizde en sık görülen kanser grubudur. "
Lösemilerin ise %75-85’ini Akut Lenfoblastik Lösemi (ALL) teşkil etmektedir. Akut Miyeloblastik Lösemi (AML) ise %15-20’sini oluşturur. Çevresel nedenler, radyasyon, elektromanyetik alanlar, benzen gibi kimyasal maddeler, epipodofilotoksin gibi ilaçlar ve kalıtsal faktörler lösemi eğilimini arttırır (bkz.Kaynak). Klasik Tıp tedavi metodlarının yanı sıra bitkiler de bu hastalıkta çok önemli tedavi imkanları sunmaktadır. Merkezimize başvuran lösemili hastalarda yüzde yüze yakın remisyon izlenmiş ve ileri dönem takiplerde fitoterapinin oldukça başarılı olduğu gözlenmiştir. Uygulanan bitkisel destek tedavi literatürle de uyumludur (pubmed.com). Ganoderma lucidum, Tırnak otu, Ökse otu, Safran gibi bitkilerin özleri lösemilerde çok etkilidirler. Sistemik çoklu ilaç tedavi protokollerine ek olarak da verilebilen bu bitkilerden sonra elde edilen iyi sonuçlardan dolayı kaliteli yaşam elde edilebilmektedir. Bitkilerle, kemik iliği tutulumuna bağlı anemi (kansızlık), nötropeni (savunma hücreleri olan nötrofillerin azalması) ve trombositopeni (pıhtılaşmayı sağlayan hücrelerin azalması) gibi olumsuzluklar giderilmektedir. Buna bağlı solukluk, kalbin hızlı çarpması, ateş, çabuk yorulma, mikropların çoğalması, kanama gibi belirtiler tedavi edilmektedir. Bitkiler ayrıca lenfoid sistemin tutulması sonucu oluşan lenf bezlerinin büyümesi, karaciğer ve dalak büyümesi gibi problemlerin çözümünde de destek olmaktadır. Amacımız optimal tedaviyi elde etmektir.KAYNAKLAR 1. Arceci RJ, Hann IM, Smith OP. Pediatric Hematology 3th ed Malden, Massechusetts Blackwell, 2006 pp 450-81. 2. Barredo JC, Devidas M, Lauer SJ, et al. Isolated CNS relapse of acute lymphoblastic leukemia treated with intensive systemic chemotherapy and delayed CNS radiation: a Pediatric Oncology Group Study. J Clin Oncol. 2006;24:3142-3149. 3. Bostrom BC, Sensel MR, Sather HN, et al. Dexamethasone versus prednisone and daily oral versus weekly intravenous mercaptopurine for patients with standard-risk acute lymphoblastic leukemia: a report from the Children’s Cancer Group. Blood. 2003;101:3809-3817. 4. Bürger B, Zimmermann M, Mann G,et al. Diagnostic cerebrospinal fluid examination in children with acute lymphoblastic leukemia: significance of low leukocyte counts with blasts or traumatic lumbar puncture. J Clin Oncol 2003;21:184-8. 5. Cheng Q, Yang W, Raimondi SC, Pui C-H, Relling MV, Evans WE. Karyotypic abnormalities create discordance of germline genotype and cancer cell phenotypes. Nat Genet 2005;37:878-82. 6. Clarke M, Gaynon P, Hann I, et al. CNS-directed therapy for childhood acute lymphoblastic leukemia: Childhood ALL Collaborative Group overview of 43 randomized trials. J Clin Oncol. 2003;21:1798-1809. 7. Conter V, Arico M, Valsecchi MG, et al. Long-term results of the Italian Association of Pediatric Hematology and Oncology (AIEOP) acute lymphoblastic leukemia studies, 1982-1995. Leukemia 2000;14:2196-204. 8. Davies SM, Bhatia S, Ross JA, et al. Glutathione S-tranferase genotypes, genetic susceptibility, and outcome of therapy in childhood acute lymphoblastic leukemia. Blood 2002;100:67-71. 9. Fine BM, Stanulla M, Schrappe M, et al. Gene expression patterns associated with recurrent chromosomal translocations in acute lymphoblastic leukemia. Blood 2004;103:1043-9. 10. Gajjar A, Harrison PL, Sandlund JT, et al. Traumatic lumbar puncture at diagnosis adversely affects outcome in 146 American Society of Hematology childhood acute lymphoblastic leukemia. Blood. 2000; 96: 3381-3384. 11. Gaynon PS, Trigg ME, Heerema NA, et al. Children’s Cancer Group trials in childhood acute lymphoblastic leukemia: 1983-1995. Leukemia 2000;14:2223-33. 12. Harms DO, Göbel U, Spaar HJ, et al. Thioguanine offers no advantage over mercaptopurine in maintenance treatment of childhood ALL: results of the randomized trial COALL-92. Blood 2003; 102: 2736- 40. 13. Hutchinson RJ, Gaynon PS, Sather H, et al. Intensification of therapy for children with lowerrisk acute lymphoblastic leukemia: long-term followup of patients treated on Children’s Cancer Group Trial 1881. J Clin Oncol. 2003;21:1790-1797. 14. Igarashi S, Manabe A, Ohara A, et al. No advantage of dexamethasone over prednisolone for the outcome of standard- and intermediate-risk childhood acute lymphoblastic leukemia in the Tokyo Children’s Cancer Study Group L95-14 protocol. J Clin Oncol. 2005;23:6489-6498. 15. Kamps WA, Bokkerink JP, Hakvoort- Cammel FG, et al. BFM-oriented treatment for children with acute lymphoblastic leukemia without cranial irradiation and treatment reduction for standard risk patients: results of DCLSG protocol ALL-8 (1991- 1996). Leukemia 2002;16:1099-111 16. Krajinovic M, Costea I, Chiasson S. Polymorphism of the thymidylate synthase gene and outcome of acute lymphoblastic leukaemia. Lancet 2002; 359: 1033-4. 17. Lange B, Bostrom B, Cherlow JM, et al. Doubledelayed intensification improves event free survival for children with intermediate-risk acute lymphoblastic leukemia: a report from the Children’s Cancer Group. Blood. 2002;99:825-833. Toplam görüntülenme : 150 |
Toplam Oy : 0 Puan : 0
|
|
|
|
|
Puan Verin
Yorumlar
Bende Yorum Ekleyeyim